Mijn eerste blog. Spannend!

Hi,

Ik denk niet echt dat dit een heel interessant blog gaat worden. Maar ik zag hoe Jenna in Awkward. en Annie in 90210 het deden, en ze leken zich er beide beter door te voelen. Alsof het oplucht. Ik weet dat het fictieve karakters zijn, maar toch werd ik er erg door geïnspireerd om mijn eigen blog te gaan schrijven. Gewoon om het aan iemand kwijt te kunnen.
En ik hoor jullie nu denken, dat kan toch ook niet online. Ja, dat weet ik. Maar toch heb ik ervoor gekozen om het zo te doen. Misschien komt er dan nog wel ooit iemand langs die me goed advies geeft. En daarnaast lucht het inderdaad op om het gevoel te hebben dat je het aan iemand kwijt kunt. En dat terwijl je niet eens weet of iemand je blog gaat lezen. Maar voor het geval mijn vrienden dit ooit gaan vinden, heb ik iedereen maar een andere naam gegeven.

Goed, dan kan ik nu echt beginnen met klagen over hoe verschrikkelijk mijn leven is, haha. Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen: Ik ben verliefd op mijn beste vriend, Mark.
Bijna een jaar geleden kon ik het eindelijk aan mezelf toegeven, maar ik denk dat ik het onbewust al veel langer was. Maar voor het eerst dacht ik echt een kans te hebben bij een jongen. Hij zou mij ook leuk kunnen vinden. Maar hij begon steeds meer te doen met onze beste vriendin, Carmen. Ik zag haar steeds vaker met hem whatsappen en een onderbuikgevoel zei me dat dit niet goed was. Maar ze waren mijn beste vrienden, dus als ze een relatie met elkaar hadden, zouden ze dat ons vertellen, toch?
Nou, uiteindelijk, meer dan een maand later, hebben ze het ons via een fucking whatsapp berichtje in de groepsapp gegooid. En daar ging al mijn hoop.
Ik was gekwets. Een jongen die ik leuk vond had al eens eerder voor mijn beste vriendin gekozen, en nu gebeurde het weer. Ik ben al heel onzeker over mezelf, maar ik hoop dat je je kan voorstellen dat het me alleen maar meer onzeker maakte. Wat had Carmen wel dat ik niet had?

De zomervakantie was aangebroken, dus gelukken hoefde ik Mark en Carmen even niet meer te zien. Ik hoopte dat ik in de vakantie over Mark heen kon komen, voor we met z'n alle op vakantie zouden gaan. Maar eerst moest ik de verjaardag van Mark nog overleven, waarbij hij ons, zijn vrienden van de universiteit, en zijn middelbare school vrienden had uitgenodigd.
Ergens had ik onbewust de keuze gemaakt dat boos op Mark en Carmen zijn was makkelijker dan gekwets, dus ik heb ze genegeerd. En ik denk dat ze het die middag niet zo hebben doorgehad, want er waren meer mensen en ik heb wel mee gelachen enzo. Maar je wilt niet weten hoe blij ik was toen ik weer naar huis kon.

En toen gingen we dus op vakantie. Marken, Carmen, Jasper, Bart en Lindy en ik, Nora. 
Jasper was de enige die wist van Mark. Hij had het doorgehad, en ik had geen idee hoe. Maar hij heeft beloofd om het aan niemand te vertellen en ik geloof hem, want hij is mijn andere beste vriend. Voor dit allemaal gebeurde waren Carmen, Mark, Jasper en ik echt heel close. 
Maar terug naar de vakantie. Het was eigenlijk gewoon verschrikkelijk. Terwijl ik 's nachts droomde over Mark, moest ik overdag horen hoe de toekomst eruit ging zien. Waar ze later gingen wonen, hoe hun kinderen gingen heten en dat ze een grote tuin met een lelijke tuinman zouden hebben, want anders zou Carmen misschien wel vreemd gaan. Hilarisch!
Ik zat heel erg met mezelf in de knoop en heb dus iedereen vrijwel lopen negeren. Alleen Lindy niet. Lindy was mijn rots in de branding die mij door de vakantie heeft gesleept. Daarvoor dank!

En nu zitten we halverwege ons tweede jaar, is de vakantie voor volgend jaar al geboekt en heb ik de vriendschap tussen mij en Carmen verpest. Ze praat niet meer met mij en ik heb ongelooflijk veel spijt van mijn stomme acties. Maar ik kan het toch niet meer veranderen. En haar vertellen waarom ik zo deed is al helemaal een stom idee. "Hey, sorry dat ik je negeerde, maar ik ben verliefd op je vriend en ik voelde me gewoon heel onzeker en gekwets." Way to go.

Ik denk dat ik het hier maar bij laat voor mijn eerste blog. De volgende keer krijgen jullie een ander hopeloos gedeelte uit mijn leven. Jullie kijken er vast al net zo naar uit al ik, haha.

Liefs,
Nora.